من این پاورپوینت قشنگ رو همون موقع که مطلب رو شهریار عزیز گذاشت خوندم و یکم هنوز برام مساله گنگ بود، تا اینکه امروز نرم افزارش رو هم امتحان کردم و فوق العاده مشعوف گشتم! به نظرم خیلی قشنگ اومد و حیفم اومد که شما هم اینو نخونید. خلاصش رو براتون نوشتم که اگه حوصله نداشتید اصلش رو بخونید، مطلب رو از دست ندید.
خلاصه روش مسیریابی مورچه ها:
مورچه ها مسیر کوتاه تر را خودشون نمی تونن تشخیص بدن ولی وقتی به صورت گروهی عمل می کنن و با استفاده از مواد شیمیایی که از بدنشون تولید میشه کم کم راه درست رو پیدا می کنن به این صورت که:
مورچه های اولیه به صورت رندم یه مسیرو انتخاب می کنن، حالا چه درست چه غلط. و در حین اینکه از مسیر خودشون حرکت می کنن یه ماده شیمیایی هم تو مسیر از خودشون به جا می ذارن. هرچی که تعداد مورچه هایی که از یه مسیر رد بشن بیشتر باشه، اثر اون ماده شیمیایی هم بیشتر میشه.
مورچه ها وقتی می خوان بین دو راه یکی رو انتخاب کنن، اول نگاه می کنن که اون ماده شیمیایی مقدارش در هر مسیر چقدره و از مسیری که بیشتر داره حرکت می کنن.
حالا مسیر طولانی تر باعث میشه که مورچه ها ماده کمتری رو در اون به جا بذارن چون مسیر طولانیه و تعداد رفت و آمد از اون مسیر نسبت به مسیر کوتاه (در زمان مساوی) کمتره.
پس مورچه های جدیدی که کم کم به جمع اضافه میشن، مسیری رو انتخاب میکنن که ماده شیمیایی بیشتری داره، و اون مورچه هایی هم که مسیر بلند رو انتخاب کرده بودن، در موقع برگشت به مقدار ماده شیمیایی نگاه می کنن و مسیرشون رو اصلاح می کنن.
اینطوریه که بعد از مدت کوتاهی همه مورچه ها مسیر کوتاه رو انتخاب می کنن.
دانلود نرم افزار شبيه ساز
